Het Kintsugi Effect

Het leven brengt risico ́s met zich mee. Dat is de aard van ons bestaan. Of het nu gaat om de liefde, relaties in het algemeen, gezondheid, een carrière, financiële risico’s.
We gaan allemaal weleens op onze neus. Lopen schade op.

Schade oplopen, dat lijkt iets negatiefs. Waarom zou je dat risico willen nemen ?
Omdat we in al die zaken die ertoe doen in dit leven niets waardevols hebben verkregen zonder er eerst risico voor te nemen !

Bovendien hebben we als mens behoefte aan groei, aan een doorlopende opbouw in ons leven. Hoe happy we ook zijn met een huidige situatie, het kan altijd nog beter, leuker, spannender, grootser.
En dus proberen we steeds een stapje verder te reiken dan de zekerheden die we verworven hebben.

In sommige gevallen, lijken we echter zo heftig schade op te lopen, dat we ons breekpunt hebben bereikt.
In zo’n geval kun je zelfs het gevoel hebben dat je nooit meer dezelfde persoon zult zijn.
En dat is ook zo.

En dat hoeft niet negatief te zijn !
Waar haal je dan de moed vandaan tot herstel ?

Japanners hebben een kunstvorm, waarbij zij de breuken in serviesgoed na het lijmen opvullen met goud.
Zij geloven dat iets wat schade en geschiedenis heeft, mooier en waardevoller wordt.
Een mooie metafoor, die illustreert hoe de ervaringen in ons leven ons als persoonlijkheid sterker en mooier maken.

Ons hart kan breken, dat is het risico van leven en liefhebben.
Door de manier waarop we ons hart en onze ziel helen nadat we gebroken zijn, kunnen we onze mooiste kwaliteiten ontwikkelen.
Zo kan pijn en verdriet een transformatie geven die onze persoonlijkheid verdiept. Ons menselijker maakt. Ons meedogender en hartelijker maakt. Ons verzacht in empathie voor het lijden van onze medemensen. En ons vertrouwen versterkt in onze veerkracht en onze innerlijke kracht. Alsof onze harten worden gelijmd met gouden aderen.